"De elite en de media zijn niet te vertrouwen"

Ik ben hoogopgeleid. Ik heb in mijn jeugd nooit nagedacht over dat ik iets niet zou kunnen omdat daar geen geld voor is. Het was logisch dat ik naar het VWO ging. Mijn vrienden zijn grotendeels hoogopgeleid. Ik bezoek musea, lezingen, theater en de 'arthouse' cinemas (linkse hobby's genoeg!). Pas nu ik ben gaan werken begeef ik me iets minder in enkel de sferen van hoogopgeleiden, maar wel binnen een sector die niet vrij van blaam is gebleven: de media, en dan ook nog eens de publieke omroep. Hoewel ik nog niet veel verdien, behoor ik toch tot de elite.

The Next Boy/Girl Band: Waarbij de jongens vooral niet te vrouwelijk moeten zijn

Elke vrijdagavond is er weer een talentenshow op de televisie te zien, ditmaal bij SBS6: The Next Boy/Girl Band. Hoewel het een makkelijk programma is om lekker weg te kijken met ongemakkelijke valse zangmomenten en verbazend goede dans moves, hangt het idee van een boy/girl band in de ogen van de jury samen met een bepaalde seksualiteit en een bepaalde genderrol. Tot nu toe vallen de presentatoren de vrouwen hier nog enkel mee lastig in interviews, maar de mannen sturen ze er ook daadwerkelijk voor weg.

Ingepeperd: Interessante links

Van een Ghosbusters naar Typhoon, van internationaal naar lokaal, van Siri tot het einde van de wereld, zowel in het nieuws als films en series, dit is wat ons de laatste tijd heeft geboeid.

Het doet meer met je dan je denkt

Waarom zijn analyses van de media en de invloed die deze hebben op ons denken en doen van belang? En, hoe kunnen we beargumenteren dat media überhaupt invloed heeft op ons leven en hoe we de wereld om ons heen beschouwen? Vaak ga ik er vanuit dat de meeste lezers al de aanname hebben dat de beelden waar we in ons dagelijks leven constant mee geconfronteerd worden (of dit nu het achtuurjournaal is of een billboard), beïnvloeden hoe we tegen de dingen aankijken. Echter leek het me verstandig deze aanname eens onder de loep te leggen. Waarom zouden de media een invloed hebben op ons denken, doen en laten?

Mijn nieuwe favoriete serie: Sense8

Acht individuen zijn samen één en toch acht. Van Nairobi tot Seoul, van Chicago tot Londen en Bombay, de acteurs komen uit alle windrichtingen en ook de sets bevinden zich op straten en pleinen verspreid over de wereld. Op juni 2015 kwam Sense8 van Netflix uit: een tiendelige science fiction serie van the Wachowskis (vooral bekend van The Matrix). In deze serie maken we kennis met acht hoofdpersonages die mentaal met elkaar verbonden zijn en hierdoor kennis, gevoelens en vaardigheden van elkaar overnemen. Ze zijn 'sensates' en om te overleven hebben ze elkaar nodig.

Perloo: de puzzel van de iPhone

Als je iemand ziet in de trein of in de bus, die gefrustreerd haar iPhone schudt, draait en keert, zou het zomaar kunnen zijn dat je een speler van de app Perloo waarneemt. Perloo is een puzzelspel waarin je verscheidene ingewikkelde puzzels moet oplossen die allemaal gebruik maken van de specifieke eigenschappen van de iPhone. Op de afbeelding hierboven zie je bijvoorbeeld een puzzel waarbij je gebruik moet maken van het licht dat op het scherm van de iPhone valt. Enkel door het licht vanuit de juiste hoek op je iPhone te laten komen, kun je door middel van de prisma's een 'gat branden' naar het volgende level.

Divergent: buiten de hokjes van het instituut

De verschillende symbolen van de fracties

Voor velen zal de naam Divergent bekend voorkomen. Dit jaar is namelijk het eerste deel van de populaire boeken trilogie verfilmd onder dezelfde naam (Divergent, Neil Burger, 2014). In de boeken ontdekt hoofdpersonage Beatrice dat ze buiten de categorieën van haar geordende samenleving valt: ze is 'divergent'. In haar samenleving doet iedereen een test op zijn zestiende om te bepalen tot welke fractie ze behoren: erudite, dauntless, amity, candor of abnegation. De gedachte achter de verschillende fracties is dat iedereen van één fractie min of meer op dezelfde manier denkt en daardoor gecontroleerd kan worden door de fractie. Beatrice's resultaat wijst echter uit dat ze in drie van de categorieën valt en vormt daarom een dreiging voor de gevestigde orde. 

Ingepeperd: Links van de week

Leuke korte strips van Jacky Fleming (via)

'All about that bass' is zomerhitje over een positief zelfbeeld, maar is misschien toch niet zo positief? I am not all about that bass.

...En haar nieuwe nummer is niet veel feministischer.

Een studente van de prestigieuze Columbia Universiteit in New York werd verkracht door een medestudent op haar universiteitsaccommodatie, maar de verkrachter mag op de universiteit blijven. Haar protest.

En hier meer feministen van de vierde golf.

Hoe werkt racisme aan de andere kant van de wereld? Over de mythe van Zuid-Koreaanse etnische homogeniteit.

Huntington aanhalen is nooit een goed idee, meneer Buma.

Welke perspectieven zijn bevorderlijk voor een anti-racistische en anti-misogynistische toekomst? Deze dus niet.

Een Marokkaan, Marokkaanse Nederlander, of een Nederlander? Nizar Mourabit zegt: Nederlander.

Een nieuwe tentoonstelling in Londen laat zien dat het Victoriaanse tijdperk niet geheel wit was.

Tot slot: wat feministische producten voor na de zomer (en het hele jaar eigenlijk)

Mooie actieve mannen en mooie passieve vrouwen

Wat zijn deze mannen van plan?

Het modellen leven: er zijn series over gemaakt en het lijkt een droomberoep te zijn voor een groot deel van de jonge vrouwen. Wat er zo leuk is aan de hele dag wachten en opgemaakt te worden om vervolgens in onmogelijke posities toch vrolijk/mooi/verleidelijk op de foto te staan, is mij een raadsel. Het gaat waarschijnlijk meer om het idee van glamour en aantrekkelijkheid dat rondom het modellen bestaan hangt. Als je een model bent, ben je mooi. Dan hoef je je daar in ieder geval niet meer druk om te maken.

We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan...

Elke keer als hij sterft, keert hij terug. Elk detail om bij de eindbaas te komen, om haar te kunnen verslaan, wordt precies gepland. Het constant doodgaan en terugkeren leidt tot frustraties. De omgeving lijkt telkens onbewust van het feit dat alles al een keer is gebeurd. Edge of Tomorrow (Doug Liman, 2014) speelt zich af in een wereld waarin een alienras de wereld probeert over te nemen. Cage (Tom Cruise) moet ongewild tegen de aliens vechten. Nadat hij een alfa alien met een bom vermoord, en daarmee zichzelf ook, heeft hij de kracht van de aliens overgenomen om elke dag opnieuw te laten starten door te sterven.

De angst voor nieuwe media

Zelfspot is ook niet onbelangrijk

Theodore's huwelijk is kapot, maar dan ontmoet hij Samantha. Ze worden verliefd, beleven avonturen, hebben ruzies en maken het goed. Samantha helpt hem door zijn scheiding heen, maar na een lange tijd van geluk wordt Samantha afstandelijk. Ze is steeds minder vaak bij hem en ze praten niet meer zoveel met elkaar.  Het blijkt dat Samantha zich binnen hun relatie zich niet zo kan ontplooien als ze zou willen. Ze wordt eerder door de relatie gehinderd in haar persoonlijke ambities: ze vertrekt.

Van Cookie tot hip hopera Trapped in the Closet: R. Kelly

Op YouTube kun je de inmiddels 33 afleveringen lange hip hopera Trapped in the Closet van R. Kelly bekijken. R. Kelly rapt/zingt een uitgebreid verhaal over verscheidene karakters, die aan elkaar gelinkt zijn door seksuele relaties of familie banden. Ik zal hier niet alle 33 episodes samenvatten, maar het is zeker de moeite waard om ze te bekijken.

Opzij met de Opzij

via

Afgelopen dinsdag kondigde Opzij, het eerste en enige oorspronkelijk feministische maandblad van Nederland, aan dat ze een vervanger hebben gevonden voor Margriet van der Linden, die van de zomer aftrad als hoofdredacteur van het blad. Aangenaam kennis te maken: "Irene Bel (36), hoofdredacteur van New Scientist, getrouwd en moeder van twee kinderen".

In het persbericht legt de nieuwe hoofdredacteur uit wat feminisme voor haar betekent: ze geeft toe dat ze geen jarenlange affiniteit heeft met Opzij noch met feminisme, maar dat ze de beweging dankbaar is dat zij, naast het hebben van een gezin, kranten en bladen kan besturen in een leidinggevende functie. Haar visie op het feminisme is dan ook kort samen te vatten onder de noemer 'sociaal-economische gelijkheid' tussen man en vrouw. Ze gaf het al zelf toe, maar nu is het al helemaal duidelijk: een brede, veelomvattende opvatting van feminisme heeft Bel (nog) niet.

"Ik vond het boek beter"

Het is een populaire uitspraak. Wanneer je zegt, "ik vond het boek beter," zeg je namelijk ook meteen, "goed he, ik heb het boek gelezen!" Film studies, televisie studies en nu ook game studies hebben vaak gestreden en strijden nog steeds om een impliciete hiërarchie binnen de media ongedaan te maken. In plaats daarvan hoopt menigeen dat boek, film, game en televisie vanuit gelijk oogpunt worden beoordeeld. De uitspraak, "ik vond het boek beter" helpt daarbij niet.